در حال بارگذاری
پول یک پراپ فرم واقعاً از کجا می‌آید، چرا حساب‌ها شبیه‌سازی‌شده‌اند، چرا نرخ قبولی پایین است و هنگام انتخاب شرکت چه پرسش‌هایی از این‌ها نتیجه می‌شود.
Hooman Abbasi
· 7 دقیقه مطالعه
بیشتر توضیحات درباره شرکت‌های معاملات اختصاصی (پراپ) یا به قلم شرکت‌هایی است که ارزیابی می‌فروشند یا معامله‌گرانی که از یکی از آن‌ها عصبانی‌اند. هر دو سازوکار اصلی را نمی‌گویند.
ما یک پراپ فرم را اداره می‌کنیم، پس این متن بی‌طرف نیست. اما فکر می‌کنیم این مدل کسب‌وکار آن‌قدر قابل دفاع است که بتوان دقیق توصیفش کرد، حتی بخش‌هایی که گفتنشان ناخوشایند است.
یک شرکت معاملات اختصاصی سرمایه می‌گذارد، اجازه می‌دهد معامله‌گران با آن معامله کنند و سود حاصل را تقسیم می‌کند. در گذشته این یعنی استخدام افراد. مدل خرده‌فروشی که در دهه گذشته پدید آمد، استخدام را با یک ارزیابی پولی جایگزین کرد: هر کسی می‌تواند ارزیابی بخرد و قبولی در آن شما را واجد شرایط حساب تأمین سرمایه‌شده می‌کند.
ترتیب کار چنین است:
هر چیز بحث‌برانگیزی در این صنعت در جزئیات مراحل 1 و 3 است.
دو منبع درآمد وجود دارد و توازن میان آن‌ها تعیین می‌کند با چه نوع شرکتی سروکار دارید.
کارمزد ارزیابی. بیشتر کسانی که ارزیابی می‌خرند به پرداخت سود نمی‌رسند. این کارمزدها درآمد است.
سهم شرکت از سود معامله‌گران تأمین سرمایه‌شده. وقتی معامله‌گر تأمین سرمایه‌شده سود می‌کند، شرکت سهم خود را برمی‌دارد.
بخش ناخوشایند، بی‌پرده: بخش بزرگی از درآمد پراپ فرم‌ها از معامله‌گرانی می‌آید که موفق نمی‌شوند. این حساب است، نه بدخواهی. اگر بیشتر خریداران قبول می‌شدند و برداشت می‌کردند، قیمت‌گذاری در سطحی که بازار تعیین کرده جواب نمی‌داد.
پرسش معقول بعدی این است که آیا این به شرکت‌ها انگیزه می‌دهد ارزیابی‌هایی طراحی کنند که مردم در آن رد شوند. پاسخ صادقانه این است که کاملاً به شرکت بستگی دارد، و به همین دلیل قوانین از تبلیغات مهم‌ترند.
شرکتی که کاملاً به کارمزد ارزیابی تکیه دارد دلیلی ندارد بخواهد شما تأمین سرمایه شوید. قوانینش ممکن است از نظر فنی درست و در عمل دست‌نیافتنی باشد، اجرای آن ممکن است طوری زمان‌بندی شود که فقط هنگام پرداخت آشکار شود، و کسب‌وکارش باز هم کار می‌کند. چنین شرکتی به هیچ معنای حقوقی کلاهبرداری نیست. فقط علیه شما بهینه شده است.
شرکتی که کاملاً به سهم سود تکیه دارد نمی‌تواند نوسان را تاب بیاورد. عملکرد معامله‌گران تأمین سرمایه‌شده نامنظم و پیش‌بینی‌ناپذیر است. بدون درآمد ارزیابی، مدل در یک فصل بد فرو می‌ریزد.
شرکت پایدار به هر دو نیاز دارد، یعنی نیاز دارد برخی معامله‌گران واقعاً قبول شوند و بمانند. این دلیل ساختاری ترجیح شرکت‌هایی است که قوانینشان را می‌توانید پیدا کنید، بخوانید و با آن کنار بیایید — نه ارزش‌های اعلام‌شده‌شان که انتشارشان هزینه‌ای ندارد.
بیشتر حساب‌های پراپ خرده‌فروشی — چه ارزیابی و چه تأمین سرمایه‌شده — شبیه‌سازی‌شده‌اند. با داده‌های واقعی بازار معامله می‌کنند، اما پوزیشن‌ها در بازار اجرا نمی‌شوند.
این مردم را غافلگیر می‌کند، پس ارزش دارد روشن کنیم چه معنایی دارد و چه معنایی ندارد.
به این معنا نیست که پرداخت‌ها ساختگی‌اند. پولی که پرداخت می‌شود پول واقعی است.
به این معناست که شرکت در طرف مقابل نتیجه شما قرار دارد. سود شما هزینه شرکت است که از وجوه خودش پرداخت می‌شود. شرکت این ریسک را در کل سبد خود مدیریت می‌کند، معمولاً با پوشش ریسک کلی به‌جای کپی کردن تک‌تک پوزیشن‌ها.
چند قانون را که در غیر این صورت دلبخواهی به نظر می‌رسند توضیح می‌دهد. آربیتراژ تأخیر، اسکالپ تیکی و برخی استراتژی‌های خودکار تقریباً همه‌جا ممنوع‌اند، چون از فاصله میان اجرای شبیه‌سازی‌شده و اجرای واقعی سوءاستفاده می‌کنند. این استراتژی‌ها سودی می‌سازند که حساب واقعی نمی‌توانست به آن برسد و شرکت باز هم باید آن را بپردازد.
وقتی بفهمید حساب‌ها شبیه‌سازی‌شده‌اند، فهرست استراتژی‌های ممنوع دیگر شبیه راهی برای گیر انداختن شما نیست و همان چیزی دیده می‌شود که هست — فهرست چیزهایی که مدل را می‌شکنند.
سه دلیل ساختاری، که هیچ‌کدام به بدنیتی نیاز ندارد.
نسبت هدف به دراوداون سخت است. بسیاری از ارزیابی‌ها سودی تقریباً برابر با زیانی که در مسیر رسیدن به آن مجاز می‌دانند می‌خواهند. در یک نمونه کوتاه، این حتی برای روشی واقعاً سودده هم درخواست دشواری است.
اندازه پوزیشن معمولاً بر اساس هدف تنظیم می‌شود نه دراوداون. این بزرگ‌ترین دلیل قابل‌اجتناب است و یک محاسبه است — آن را در دلایل شکست معامله‌گران در ارزیابی‌ها گام‌به‌گام بررسی کرده‌ایم.
قوانین پس از خرید خوانده می‌شوند، نه پیش از آن. الزامات ثبات، بازه‌های خبری و محدودیت‌های خودکارسازی بیش از معامله بد حساب‌ها را از بین می‌برند و همه‌شان از پیش قابل شناخت‌اند.
نرخ پایین قبولی در درجه اول شاهدی بر تقلب شرکت‌ها نیست. بیشتر شاهدی است بر اینکه ارزیابی کوتاه و محدود آزمون سختی است و بیشتر مردم آن را پیش از خواندن می‌خرند.
اگر مدل همان‌طور باشد که توصیف شد، پرسش‌های مفید از خودش بیرون می‌آیند.
هیچ‌کدام از این پرسش‌ها درباره اعتماد به یک شرکت نیست. درباره خواندن آن است.
ما قوانین ارزیابی و حساب تأمین سرمایه‌شده را به‌طور کامل در مرکز راهنمای ما منتشر می‌کنیم که پیش از هر هزینه‌ای قابل خواندن است. این همان ادعایی است که از شما می‌خواهیم بیازمایید، چون تنها ادعایی است که بدون اتکا به حرف ما قابل بررسی است.
مسیرهای ما: ارزیابی‌های 1-Step از $39 و 2-Step از $29، هر دو از $5,000 تا $200,000 سرمایه شبیه‌سازی‌شده، و حساب‌های Instant از $15 بدون مرحله ارزیابی. مسیر Access بیشتر هزینه ارزیابی را تا قبولی به تعویق می‌اندازد؛ راهنمای ما درباره نحوه کار پراپ فرم‌های پرداخت تدریجی این بده‌بستان را توضیح می‌دهد.
ما ارزیابی سه‌مرحله‌ای، حساب فیوچرز یا حساب‌های بالاتر از $200,000 ارائه نمی‌دهیم. اگر به این‌ها نیاز دارید، شرکت‌های دیگر بهتر به کارتان می‌آیند.
واژه‌نامه قوانین سی اصطلاح را دقیق تعریف می‌کند. یک‌مرحله‌ای در برابر دومرحله‌ای قالب‌های ارزیابی را پوشش می‌دهد، چگونه در چالش پراپ فرم قبول شویم یک برنامه بودجه ریسک ارائه می‌کند و قوانین ثبات و محدودیت‌های معامله در زمان اخبار دو قانونی را پوشش می‌دهند که بیش از همه احتمال دارد غیرمنتظره ظاهر شوند.
پراپ فرم‌ها چگونه پول درمی‌آورند؟
از کارمزد ارزیابی و سهمشان از سود معامله‌گران تأمین سرمایه‌شده. بخش قابل‌توجهی از درآمد از معامله‌گرانی می‌آید که هرگز به پرداخت سود نمی‌رسند، و به همین دلیل قوانین یک شرکت بیش از تبلیغاتش به شما می‌گوید.
آیا حساب‌های پراپ فرم پول واقعی‌اند؟
بیشتر حساب‌های پراپ خرده‌فروشی شبیه‌سازی‌شده‌اند و بدون اجرای واقعی با داده‌های واقعی بازار معامله می‌کنند. پرداخت‌ها واقعی‌اند؛ پوزیشن‌ها در بازار ثبت نمی‌شوند. شرکت سود را از وجوه خودش می‌پردازد.
چرا این‌همه معامله‌گر در ارزیابی رد می‌شوند؟
نسبت‌های سخت هدف به دراوداون، اندازه پوزیشن تنظیم‌شده بر اساس هدف به‌جای حد ضرر، و قوانینی که پس از خرید خوانده می‌شوند نه پیش از آن. دو مورد آخر قابل‌اجتناب‌اند.
آیا پراپ تریدینگ کلاهبرداری است؟
مدل مشروع است و در شرکت‌هایی که درست کار می‌کنند پرداخت‌ها واقعی‌اند. تفاوت در نحوه نوشتن، اعلام و اجرای قوانین است. شرکت‌ها را تک‌تک بر اساس قوانین منتشرشده‌شان قضاوت کنید، نه کل این دسته را.
چرا برخی استراتژی‌ها ممنوع‌اند؟
چون حساب‌ها شبیه‌سازی‌شده‌اند، استراتژی‌هایی که از تأخیر یا رفتار اجرا سوءاستفاده می‌کنند سودی می‌سازند که حساب واقعی نمی‌توانست بسازد — و شرکت باز هم بدهکار آن می‌شد. دلیل بیشتر فهرست ممنوعیت‌ها همین است.
تفاوت قوانین ارزیابی و حساب تأمین سرمایه‌شده چیست؟
اغلب دو سند جداگانه با شرایط متفاوت‌اند. قوانین حساب تأمین سرمایه‌شده بر مرحله‌ای حاکم است که واقعاً پول دریافت می‌کنید، پس پیش از خرید ارزیابی آن را بخوانید.
معامله‌گری با ریسک قابل‌توجه زیان همراه است. حساب‌های ارزیابی و تأمین سرمایه‌شده‌ای که اینجا توصیف شده‌اند محیط‌های معاملاتی شبیه‌سازی‌شده‌اند. هیچ بخشی از این صفحه توصیه مالی نیست و هیچ نتیجه‌ای تضمین نمی‌شود.
همه مدل‌ها و مراحل را مقایسه کنید، دقیقاً ببینید چه مبلغی و چه زمانی می‌پردازید و چالشی را شروع کنید که با سبک معاملاتی شما سازگار است.
FOREXIVE صرفاً حساب‌های دمو با وجوه فرضی برای معاملات شبیه‌سازی‌شده ارائه می‌دهد. پاداش‌ها به عملکرد و قوانین برنامه مربوطه بستگی دارند.
